Oprócz kościółka w którym byłam na mszy dożynkowej , tylko tyle udało mi się zarejestrować aparatem do czasu gdy nie wysiadła bateria - widziałam o wiele więcej ale to już musi pozostać w mojej pamięci. Następnym razem gdy tam pojadę będę przygotowana już w inny sposób - drugi zapasowy akmulator do aparatu trzeba niezwłocznie zakupić. Polecam to miejsce tym co tam jeszcze nie byli....... Początki chorzowskiego skansenu sięgają aż lat 30-tych XX wieku. Pierwotnie chorzowski skansen nosił nazwę: Muzeum Wsi Górnośląskiej. Obecna nazwa - Górnośląski Park Etnograficzny - została przyjęta w 1969 roku. Skansen został udostępniony zwiedzającym w 1975 roku i składał się z 33 obiektów. Obecnie jest ich tu 57. Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie jest muzeum etnograficznym na wolnym powietrzu, gromadzącym i prezentującym tradycyjne, drewniane budownictwo wiejskie tj. budynki mieszkalne i gospodarcze, obiekty rzemieślniczo-przemysłowe oraz sakralne wraz z wyposażeniem wnętrz. Muzea tego typu nazywane są muzeami wsi lub parkami etnograficznymi, jednak najbardziej popularną nazwą pozostaje skansen. Idea budowy śląskiego skansenu zrodziła się już w okresie międzywojennym. W tym celu w 1936 roku przeniesiono z Syryni do Parku Kościuszki w Katowicach drewniany kościółek pw św. Michała Archanioła z 1510r. oraz XVII - wieczny spichlerz z Gołkowic. Wybuch II wojny światowej przeszkodził w realizacji tego zamierzenia. Dopiero w 1952 roku na Walnym Zjeździe Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Katowicach powrócono do budowy muzeum, proponując jego lokalizację na terenach powstającego w tym czasie Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku.
Pierwsze obiekty posadowiono w 1964 roku, a były to wiatrak z Grzawy i spichlerz z Warszowic. Lata 1969-1975 to okres intensywnych robót ziemnych związanych z ukształtowaniem terenu pod planowane zagrody; budową dróg, cieku wodnego oraz wytyczeniem pól, łąki i ogródków przyzagrodowych. W 1975 roku po przeniesieniu 33 obiektów udostępniono skansen zwiedzającym, zaś dalszą budowę i ekspozycję przejęła powołana wówczas dyrekcja. Zgromadzone w Górnośląskim Parku Etnograficznym zabytki budownictwa ludowego pochodzą z pięciu podregionów Górnego Śląska (beskidzkiego, podgórskiego, pszczyńsko - rybnickiego, przemysłowego i lublinieckiego) oraz Zagłębia Dąbrowskiego. O takim obliczu skansenu zadecydowały nie historyczne granice Górnego Śląska, a obszar woj. katowickiego z lat 70-tych. Budownictwo zachodniej, historycznej części Górnego Śląska, prezentuje Muzeum Wsi Opolskiej w Bierkowicach.
Podstawowymi jednostkami zabudowy w poszczególnych częściach tego muzeum są zagrody, które - zgrupowane w formie przysiółków - nie odtwarzają układu danej wsi, lecz dają całościowy obraz tradycyjnego budownictwa na pojedynczych, kompletnych przykładach. Budynki składające się na zagrody pochodzą z różnych miejscowości danego podregionu, gdyż w latach pięćdziesiątych nie było już w obrębie naszego województwa pełnych obejść o zabytkowym charakterze. Zestawione są one jednakże zgodnie z miejscową tradycją i wiedzą o danym układzie. Nieopodal Stadionu Śląskiego, w samym centrum przemysłowej aglomeracji znajduje się miejsce szczególne. Jakby żywcem przeniesione z minionych wieków, pośród pagórków, pól i zagajników rozsiadła się wiejska osada. Na 22 ha zgromadzono zabytkowe, drewniane obiekty mieszkalne, gospodarcze, sakralne, rzemieślniczo - przemysłowe, takie jak kuźnie czy młyny. Tutaj w cieniu kasztanowców każdy zwiedzający skosztuje regionalnych potraw w karczmie "U Brożka". Gdy prawie pół wieku temu przystępowano do organizacji muzeum na wolnym powietrzu, popularnie zwanego skansenem, takie właśnie założenia przyświecały jego pomysłodawcom - w jednym miejscu zgromadzić najstarsze i najbardziej charakterystyczne zabytki naszego regionu. We wnętrzach prezentowane są wystawy, w szkole odbywają się lekcje muzealne, a na całym terenie mają miejsce widowiska plenerowe oraz imprezy folklorystyczne. Informacja pochodzi z - Lokalnego Portalu Informacyjnego.
Wszystko w jednym miejscu - nie oczom dla krytyki lecz sercu dla wspomnień.
Wizytówka
Starsza
O mnie
Starsza ....... Maria Wacławek mariaokmar@wp.pl Skype: MariaOkmar gg: 6673264 Orzesze Mój foto blog o mojej miejscowości oraz okolicy i nie tylko o niej. Uwielbiam poznawać nowe miejsca na Ziemi, nowych ludzi, zwierzęta,rośliny i kocham kwiaty - potrafię cieszyć się każda chwilą swojego życia. To blog o moich wycieczkach , wyjazdach , spotkaniach o codziennym niezbyt ciekawym życiu a zdjęcia po prostu z życia wzięte i są mojego autorstwa . Bliższy jest Świat memu światu przy pomocy migawki aparatu. Pół wieku minęło i jeszcze troszkę, kocham moich wnuków - no i małą wnusie. Artystka Ciebie kocham też chociaż jesteś tak daleko od domu.
*****************************************
Radio
*****************************************
*****************************************
*****************************************
*****************************************
Pierwsze uczucia, to kwiaty wiosenne,co się własną upajają wonią: Przed żywszym blaskiem jeszcze w cień się chronią i wierzą jeszcze w swe trwanie niezmienne.Po nich,ach!inne stubarwne, płomienie,znów zakwitają i za słońcem gonią:Wiedzą, że zwiędną, więc czasu nie trwonią i gaszą tylko pragnienia codzienne.
*****************************************
*****************************************
Wołaj aż ktoś usłyszy ...Wołaj na przekór ciszy...Wołaj w świat skuty mrokiem, aż się otworzą źrenice okien...Wołaj, zaufaj sobie ...Wołaj, aż ktoś odpowie...Wołaj do śpiących ludzi, aż między nimi człowieka zbudzisz...
*****************************************
*****************************************
Ile razem dróg przebytych ile ścieżek
przedeptanych ile deszczów, ile śniegów wiszących nad latarniami.Ile listków, ile rozstań ciężkich godzin w miastach wielu i znów upór, żeby powstać i znów iść i dojść do celu.Ile w trudzie nieustannym wspólnych zmartwień , wspólnych dążeń ile chlebów rozkrajanych pocałunków ? schodków ? książek ? oczy twe jak piękne świece a w sercu źródło promienia więc ja chciałbym twoje serce ocalić od zapomnienia .U twych ramion płaszcz powisa krzykliwy, z leśnego ptactwa długi przez cały korytarz przez podwórze , aż gdzie gwiazda Wenus a tyś lot i górność chmur blask wody i kamienia chciałbym oczu twoich chmurność ocalić od zapomnienia .
*****************************************
*****************************************
Miej nadzieję ona pomaga
W niej jest siła i odwaga
W niej jest szczęście czar radości
Jeśli chcesz u Ciebie zagości
Z nią łatwiej żyć
Myśl pełną wspomnień szybciej zmyć
Bo ona wypełnia drogę marzeń
Ludzkich pragnień i wszystkich zdarzeń
I jak chcesz zostanie już z Tobą
Będzie Twych myśli drugą połową
*****************************************
*****************************************
Przepis na miłość jest bardzo prosty:
dwie łyżki dobroci,
szczypta zrozumienia,
trzy garście słodyczy.
Można dodać jeszcze:
kilka promieni słońca,
parę łez szczęścia,
spokój domowy i śmiech dzieci..
Zmieszać to wszystko,
w jedną wielką bryłę,
która pomoże nam przetrwać
wszystkie życiowe burze...
*****************************************
*****************************************
Gdy słońce ześle na ziemię swój blask
znów myśli me płyną od nieba do gwiazd
gdy barwne kwiaty się chylą do rąk
podnoszę do góry wzrok
Tam w niebie wysokim jest dobro i zło
podziwiam obłoki nim padnie z nich grom
i szukam daremnie słów, które wziął wiatr
i czego mi jeszcze brak
Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca
gdy dzień nie dzieli a noc nas łączy
troszeczkę ziemi, troszeczkę serca
tego pragniemy by piękniej żyć
Troszeczkę ziemi, troszeczkę nieba
bo chmur i cieni nam już nie trzeba
Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca
trochę nadziei i więcej nic.
*****************************************
*****************************************
Czas ucieka niczym przelewająca się
przez ręce woda.
Tyle chcemy zrobić, a czasu tak mało.
Dlatego kochamy, nienawidzimy,
Kłócimy się, godzimy
Bo wiemy, że ten dzisiejszy dzień
Może być tym ostatnim.
Ciągle powtarzamy sobie słowa:
"Carpe diem" - żyj chwilą, chwytaj dzień.
Więc staramy się go łapać,
Ale nie zawsze nam to wychodzi.
Po kilku nieudanych próbach
Rezygnujemy z dalszych.
Boimy się kolejnego zawodu,
Nie chcemy cierpieć, płakać.
Jednak, mimo wszystko, ryzykujemy jeszcze raz...
I udaje się! Złapaliśmy kolejny dzień.
Dzięki temu jesteśmy szczęśliwi i wiemy,
że nasze życie dzięki temu jest
Jaśniejsze, piękniejsze, po prostu nasze!
*****************************************
*****************************************
Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy...
*****************************************
*****************************************
Wiersze.bej.pl
*****************************************
*****************************************
*****************************************
Wycinanka ze snów
Ze złotej bibułki mój świat ,
codziennie jak dziecko wycinam
Obłoki rozwiane na wiatr,
dym z komina i płotek i sad
Ten świat spod dziecinnych nożyczek owiany przez zapach i blask
Pełen róż ,których już nie policzę ,
szczęśliwy świat i czas
Co dzień ,co noc gdy smutek oczy ćmi
Ze strzępków barwnych wycinam własne sny
Ze złotej bibułki mój świat, nieważny,
niezbędny jak kwiat
Świat bez trosk dobry los, małe szczęście ta wycinanka snów
Co dzień ,co noc...
....ta wycinanka snów.
/S.Przybylska/
*****************************************
*****************************************
*****************************************
*****************************************
Księga gości: 444 Punkty konkursowe: 2599 Bloog istnieje od: 2243 dni
Miło mi będzie jak tu znowu wrócisz
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
Horoskop
Dzisiejszy poniedziałek raczej nie będzie dniem gonitwy i wyścigów. Ten dzień będzie nastrajał do robienia wszystkiego ze spokojem, z umiarem i bez rozgłosu. Efektem będzie Twój wymierny sukces, który uchroni Cię od torpedowania Twojego dzisiejszego planu i inwencji twórczej.
*****************************************
*****************************************
*****************************************
Wołaj aż ktoś usłyszy ...Wołaj na przekór ciszy...Wołaj w świat skuty mrokiem, aż się otworzą źrenice okien...Wołaj, zaufaj sobie ...Wołaj, aż ktoś odpowie...Wołaj do śpiących ludzi, aż między nimi człowieka zbudzisz...
*****************************************
*****************************************
Ile razem dróg przebytych ile ścieżek
przedeptanych ile deszczów, ile śniegów wiszących nad latarniami.Ile listków, ile rozstań ciężkich godzin w miastach wielu i znów upór, żeby powstać i znów iść i dojść do celu.Ile w trudzie nieustannym wspólnych zmartwień , wspólnych dążeń ile chlebów rozkrajanych pocałunków ? schodków ? książek ? oczy twe jak piękne świece a w sercu źródło promienia więc ja chciałbym twoje serce ocalić od zapomnienia .U twych ramion płaszcz powisa krzykliwy, z leśnego ptactwa długi przez cały korytarz przez podwórze , aż gdzie gwiazda Wenus a tyś lot i górność chmur blask wody i kamienia chciałbym oczu twoich chmurność ocalić od zapomnienia .
*****************************************
*****************************************
Miej nadzieję ona pomaga
W niej jest siła i odwaga
W niej jest szczęście czar radości
Jeśli chcesz u Ciebie zagości
Z nią łatwiej żyć
Myśl pełną wspomnień szybciej zmyć
Bo ona wypełnia drogę marzeń
Ludzkich pragnień i wszystkich zdarzeń
I jak chcesz zostanie już z Tobą
Będzie Twych myśli drugą połową
*****************************************
*****************************************
Przepis na miłość jest bardzo prosty:
dwie łyżki dobroci,
szczypta zrozumienia,
trzy garście słodyczy.
Można dodać jeszcze:
kilka promieni słońca,
parę łez szczęścia,
spokój domowy i śmiech dzieci..
Zmieszać to wszystko,
w jedną wielką bryłę,
która pomoże nam przetrwać
wszystkie życiowe burze...
*****************************************
*****************************************
Gdy słońce ześle na ziemię swój blask
znów myśli me płyną od nieba do gwiazd
gdy barwne kwiaty się chylą do rąk
podnoszę do góry wzrok
Tam w niebie wysokim jest dobro i zło
podziwiam obłoki nim padnie z nich grom
i szukam daremnie słów, które wziął wiatr
i czego mi jeszcze brak
Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca
gdy dzień nie dzieli a noc nas łączy
troszeczkę ziemi, troszeczkę serca
tego pragniemy by piękniej żyć
Troszeczkę ziemi, troszeczkę nieba
bo chmur i cieni nam już nie trzeba
Troszeczkę ziemi, troszeczkę słońca
trochę nadziei i więcej nic.
*****************************************
*****************************************
Czas ucieka niczym przelewająca się
przez ręce woda.
Tyle chcemy zrobić, a czasu tak mało.
Dlatego kochamy, nienawidzimy,
Kłócimy się, godzimy
Bo wiemy, że ten dzisiejszy dzień
Może być tym ostatnim.
Ciągle powtarzamy sobie słowa:
"Carpe diem" - żyj chwilą, chwytaj dzień.
Więc staramy się go łapać,
Ale nie zawsze nam to wychodzi.
Po kilku nieudanych próbach
Rezygnujemy z dalszych.
Boimy się kolejnego zawodu,
Nie chcemy cierpieć, płakać.
Jednak, mimo wszystko, ryzykujemy jeszcze raz...
I udaje się! Złapaliśmy kolejny dzień.
Dzięki temu jesteśmy szczęśliwi i wiemy,
że nasze życie dzięki temu jest
Jaśniejsze, piękniejsze, po prostu nasze!
*****************************************
*****************************************
Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy...
*****************************************
*****************************************
Wiersze.bej.pl
*****************************************
*****************************************
*****************************************
![Polecam 990px.pl](;,http://www.990px.pl/wklejki/polecam990_125.png",)
*****************************************
Logowanie 
